Monumentenwachter is een mooie baan. Dat vond Gert direct al en hij vindt het nog steeds. "Het is gevarieerd werk, je komt op speciale plaatsen, je ziet interessante gebouwen en je ontmoet bijzondere mensen. Het is totaal anders dan de moderne bouw, waarin het alleen maar draait om meters maken. Wij hebben ook veel meer zelfstandigheid. Er is geen baas die constant alles in de gaten houdt. Je kan tot op zekere hoogte zelf je tijd en je programma indelen. Er hoort wel een verantwoordelijkheid bij. Het werk moet gedaan, rapporten moeten af. En soms moet je dingen grondig uitzoeken om een goed advies te kunnen geven. Dat kost ook wel eens extra inspanning."    

Knipsels
"Vroeger was er vanuit de media meer belangstelling voor het vak van monumentenwachter", constateert Gert, terwijl hij door een map vol knipsels uit kranten en tijdschriften bladert (ook de knipsels in deze presentatie zijn aan die map ontleend). "Ik heb heel wat keren een journalist op sleeptouw gehad die van alles wilde weten over ons werk. Soms leverde dat een reportage van twee hele krantenpagina's op. De laatste jaren is de belangstelling wat minder. Misschien omdat mensen nu alles kunnen vinden op internet. Maar misschien moeten we ook meer van ons laten horen. Er zijn nog steeds veel mensen die niet weten wie wij zijn. Die denken dat Monumentenwacht hetzelfde is als de Rijksdienst voor het Cultureel Erfgoed. Dat blijft een hardnekkig misverstand." 

 
"Ik heb in de loop der jaren steeds meer bewondering gekregen voor het vroegere vakmanschap. Voor de manier waarop mensen met beperkte middelen en mogelijkheden dingen voor elkaar hebben gekregen. Molens zijn natuurlijk een sprekend voorbeeld, maar ook in andere gebouwen kom je constructies met hout en ijzer en steen tegen dat je denkt: hoe hebben ze het zo kunnen uitdenken? En dan ook nog zo kunnen maken dat het eeuwenlang meegaat. Wat dat betreft vergroot dit werk enorm je historisch besef."  

Gert is altijd een buitenmens geweest. Met een voorkeur voor het dak. "Daar is het meeste te doen en ik ben daar graag. Ook als het koud is of regent of waait. Ik had ook wel leidekker willen zijn. Dat vind ik een mooi vak. Ik heb veel met leidekkers gepraat en diverse leisteengroeves bezocht."  

"Na mijn pensionering ga ik me best vermaken. Ik heb een aardige tuin, ik doe vrijwilligerswerk voor de kerk, ik ga een beetje fruitplukken en er is altijd wat te klussen voor de kinderen. Misschien ga ik er ook wat vaker tussenuit. Ik hoef geen wereldreizen te maken, maar dichter bij huis is er ook meer dan genoeg te ontdekken."  

"Eigenlijk ben ik al een tijdje aan het afscheid nemen. Veel klanten zie ik voor de laatste keer. Dat doet me wel wat. Je hebt met die mensen een band opgebouwd. Rond de objecten heb je heel wat voetstappen liggen. Het administratieve gedeelte, met het computerwerk, ga ik niet missen, maar het praktische gedeelte wel. Daar heb ik nog steeds veel plezier in. En ik hoef 's avonds niet naar de sportschool! De collega's ga ik zeker ook missen, maar je moet ergens een keer een punt zetten. Ik vind het mooi geweest. Ik ben tevreden. Dit werk heeft mijn leven verrijkt."

Gert Verwoerd geeft een goede raad aan directeur Wichert van Dijk.